سلام
دل بي تاب دريا
كاندر دوري آن خورشيد عالم تاب
شوري فكندست در دل نو ناخداي
كان كشتي چوبي را به سوي مقصدش
اندر سهمگين موجهايي كز آماس دل درياي پر غصه ست
مي راند و مي خواند
به زير لب اندرز آن استاد پيرش را
كه گر تنگ آمد اين دنيا به كام تو
بدان كارام دريا
نمي سازد ناخداي قهرماني را .
ديروز وقتي داشت بارون مي اومد تو دانشگاه سركلاس بودم و هنوز استاد نيومده بود و من داشتم به بارون به دريا فكر مي كردم كه استاد اومد . يه ساعت كه از درس استاد گذشت بهمون 5 دقيقه استراحت داد كه منم از فرصت استفاده و به افكارم برگشتم و ياد جمله ((هنگامي كه زندگي برايت سخت شد يادت باشد كه درياي آرام نا خداي قهرمان پرورش نمي دهد )) كه چند پيش از مجري 20:30 شنيده بودم با افكاردريايي ام مخلوط و يهو اين شعر اومد تو ذهنم و منم داشتم يادداشتش كردم . برخلاف اوناي ديگه از اين يكي خوشم اومد براي اولين كارم توي شعر نو بد نشده . اميدوارم شماهم خوشتون اومده باشه
يه چيزي براي روز ميلاد بنويسم نشد كه نشد
كه نشد عوضش يه شعر افتاد بيرون (البته سومين شعر طول زدگيمه)
اصلا شبيه شعر نيست 
دوميش رو دوشنبه گفتم مثنوي شد اما بهتر بود البته يه ذره 
عيد همتون مبارك 
)رفتيم حرم و به نماز هم رسيدم . بعد از نماز ديدم خيلي خيلي براي زيارت شلوغه 
برگشتيم هتل صبونه خورديم و تا نهار خوابيديم . نهار كه خورديم توي هتل نماز خونديم 
و دوباره
. به قول يكي از بچه ها خانوما نذر كردن تمام مغازه هاي مشهد و زيارت كنن
اول معذرت می خوام برای دیر بروز شدن
. منم که به قول معروف ازخوشحال ترکیدم
گفتم : با کلت و کلاشنیکف و ژ۳ و آر پپی جی ۷ حرفه ای کار می کنم
. با مواد منفجره TNT- C4 آشنایی کامل دارم
. گفتم مدرک غواصی و قایق رونی هم دارم 
گفت :تو باید حتما بیایی. 
تیپ ۲ سپاه ...... منتقل شیدم
. دو تایی چند ثانیه توچشمای هم زُل زدن